(Source: osheroisdoolympus, via aureliang-bangag)

May 30, 2012 ( Wednesday )

Okay. Ito yung araw na sinundo niya ko sa FEU. NSTP kasi subject namin. Isa lang yun. Haha. 8AM - 12PM. Eh, 11:45 kami dinismiss. Tapos, ayun, magpapaID din kasi kami. Eh, 1PM pa daw. Edi, naghintay pa siya ng 2 oras. NaOP siya ng 2 oras. Hahaha. Tapos, ayun pagtapos kong magpaID, dumeretso na ko sa kanya. Tapos, nagTryc kami. Tapos, sa Sandigan lumabas yung tryc. Kala ko sa FCM. Tapos, ayun, tinanong niya kung san ko gusto. Kung gusto ko daw ba magTrinoma. Ganun. Tapos, nagiisip kami ng pwedeng masakyan. Eh, yung MRT ganun, di niya alam kung san yun dadaan. Tapos, sa Ever naman, baka daw may sakayan dun. Eh, puno na. Tapos, ayun, sa jeep na papuntang PhilCoa nalang kami sumakay. Tapos, ayun, walang sakayan papuntang SM North. Edi dun naman kami  sa may overpass. Dun nalang kami sa sakayan sa UP. Tapos, ayun, bumaba nalang kami. Lakad onti. Tapos natanong niya kung okay lang ba ko. Kasi kahapon hindi. Sabi ko, oo. Sabi niya, badtrip daw ako. Di ko nalang inamin. Ayoko kasi na magaway kami. P.S : HINDI PA KAMI NAGAAWAY. Hahaha. :) Di rin naman kasi ako ganung kastrikto. Di ako nanga’under. Tapos, ayun, sumakay na kami. Medyo umambon nun. Tapos, nasa Trinoma na kami. Eh, yung Jansport nakita namin. Di ko alam kung bat namin pinagtalunan yun. Sabi ko ata, parehas lang meron sa SM. Tapos, pumunta kami sa Landmark. Edi, merong Jansport dun. Sabi ko, meron nun lahat sa SM. Haha. Tapos, tinuro niya yung gusto niyang bag. Balak ko sana siyang bilhan nun. Kaso, nakalimutan ko yung design. Tsaka, magiipon pa ko takte. Uunahin ko muna yung reference books ko. Langya naman kasi, ang mamahal. Buti nga mas mura pa yun kesa sa nirerefer ng ibang prof, e. Tapos, ayun. Di pa kasi ako nagbbreakfast at naglulunch. Tapos, sabi ko, gutom na ko. Ganito kasi yun, pagpasok namin, tinanong niya na ko agad kung gutom na ko. Sabi ko hindi. Eh, di ko na kaya. Kaya ayun, sinabi ko. Sabi ko, sa Mcdo kasi nandun yung gravy. Ang sarap kaya ng gravy dun! 

Tapos, ayun, nandun na kami. Siya na bumili. Eh, ayun. Aba, binili niya BURGER. Tapos sakin, meal. Sabi ko, ililibre ko siya basta magMeal siya. Ayun, balik siya sa counter, e. HAHAHA. Nakakahiya pero mahal ko yun. Eh, ayoko kasi ng ganun. Mas gusto ko na kakain din siya ng MEAL. Pag burger akin, burger din kanya. Tapos, kinuha niya yung gravy. Tapos, eh, bawal ako sa coke. Eh, gusto ko uminom. Haha. Pagdala niya ng gravy dito, madali siya, e. Pinigilan ako, e. HAHA. Tapos, wala, nalunok ko na. Sabi niya, iluwa ko daw. Wala na akong maluluwa. HAHA. Tapos, ayun, binalik niya yung gravy. Tapos, inom ulit ako ng coke, madali ulit siya, e. Pinigilan ako. Eh, nalunok ko na. Tapos, iinom pa sana ako. Eh, ininom niya na lahat! Tsk. Tapos, ayun, kumain nalang kami. Tapos, kulitan dun. Pakelamanan ng mga phone. Tapos, alis na. Tapos, uwi na ata kami after nun. Oo, umuwi na kami agad. Tapos, ayun, sa may FX. Eh 3 nalang yung kulang. 2 sa likod. Edi, dun kami. Kaso, di nga lang kami magkatabi. Tapos, ayun, nakaalis na. Tapos, tinext ko.

Ako : Ang taba mo.

Siya : Alam ko. :(

Ako : Magkasing taba lang tayo.

Siya : Mahal po kita.

Ako : Mas mahal kita. Uwi kana.

Siya : Hatid kita. Please?

Ako : Bakit? No.

Siya : Please?

Ako : Sige. >:)<

Siya : Tara tabi na lang tayo.

Ako : May katabi ako, e. :(

Siya : *Nakatingin sakin ng matagal*

Ako : Pag tinignan moko, hampasin po kita.

Siya : Paalisin mo siya. Hampas na. (Aba, tumingin pa din talaga.)

Ako : Ikaw magpaalis!

Siya : Kandungin mo nalang ako.

Ako : Halika dito.

Siya : *medyo tumayo* Tara.

Ako : Sumbong kita sa katabi mo. :(

Siya : Sige lang.

Ako : Paalisin mo siya.

Siya : Hiya ako, e. Ikaw na lang.

Ako : Wag na. Hug mo nalang siya.

Siya : *parang lumapit na ewan* Pwedeng ikaw na lang?

Ako : Ako mag’hug sa kanya?

Siya : Ikaw hug ko.

Ako : Kayo nalang. Bored siya, e.

Siya : Nagsosoundtrip siya.

Ako : Mahal ka niya.

Siya : Nino?

Ako : Siya.

Siya : Sino siya?

Ako : Ako. Sabi ko mahal kita.

Siya : Mahal din kita, e.

Ako : Ok po.

Tapos, ayun, edi, tinanong ng FX Driver kung sino bababa sa may Caltex. Tapos, sabi nung katabi niya, MERON PO. HAHAHAHAHAHA. TAE, TAWA AGAD AKO, E. HAHAHA. Narinig ata niya. Di ko na kasi mapigilan, pramis. HAHA. Tapos, ayun, edi may vacant na sa tabi niya. Edi, lumipat na ako. Tapos, ayun. HAHA. NagSM lang saglit. After ata nun, dumeretso na kami sa Olympus. Tapos, lumakad kami. Tapos, ayun, ikot ikot din. Lakad lakad. Tapos, eh, ubos pera niya. Sabi nya maglalakad daw siya. Eh, ayokong naglalakad siya. Kaya nagkaron siya ng dalawang option. It’s either na sasamahan ko siyang maglakad sa gate tapos magttryc ako or mangungutang siya. Nung una, pinili niya yung unang option. Tapos, binawi niya. HAHA. Mangungutang nalang daw siya. Tapos, ayun, umalis na. Nung una nga, kunwaring galit ako, e. Di pa naman ako mabilis magalit. Haha. Para mapilit ko siya na mangutang nalang. Okay lang naman sakin, e. Di naman niya kailangang bayaran, e. Tapos, ayun. Umuwi na. Akala niya galit ako. HAHAHA. Yung burger pala na inorder niya sa Mcdo, pinauwi niya sakin. Tsktsk. Nasakin pa yung wrapper, e. HAHA. Syempre, bat ba. HAHA. Tapos, ayun. Nagtext kami.

Siya : Galit ka pa?

Ako : Di, ah.

Siya : Masaya ka ba?

Ako : Saan? Kanina? Oo naman.

Siya : Ngayon.

Ako : Oo. Why?

Siya : Wala lang. :)

Ako : Ah. Ikaw ba?

Siya : Bakit ba kasi?

Ako : Ha?

Siya : Naniniwala ka ba na mahal kita?

Ako : Oo..

Siya : PWEDE PO BA KITANG LIGAWAN? :)

Eh ayoko sa text magtatanong. Hangga’t maaari, gusto ko yung sa personal ako tinatanong. Kasi, mas sincere yung dating. Kung ayaw niyang manligaw sa pamilya ko. Hahahaha. Tapos sabi ko,

Ako : Pag di ako pumayag, ano gagawin mo?

Siya : Hihintayin ko yung oras na papayag ka.

Ako : Pano pag pumayag ako?

Siya : Eh di ikaw ang una kong maliligawan. Kaya ko naman gawin lahat para sayo, e.

Ako : Kaya mo bang tanungin sakin yan ng harap harapan?

Siya : Oo naman.

Ako : Sasagot lang ako pag nagtanong ka sa personal.

Grabe yan! Nagtanong na nga kasi! HAHA. Nagulat nga ako bigla niya kong tinanong ng ganun, e. Hahaha. Tapos, nagtweet ako na parang kung Oo ba isasagot ko o hindi. Kasi nga, nagddoubt pa ko. Tapos, may nagreply na payagan ko na daw. Di naman niya na mahal yung past niya. Ganun ganun. Tapos, ayun. Tapos na. Ang haba, e. Hahaha. Ang daming nangyare nyang araw na yan. Pero, ang saya niya kasama. <3

 June 1, 2012 ( Friday ) hanggang June 2, 2012 ( Saturday )

5:30PM  kasi uwi ko nun. Eh, early dismissal. Edi, 5:00PM nun. Tapos, eh, Lord’s Day ng YFC. Pinagiisipan ko tuloy na isama siya. Tapos, nagkita kami ni Keith sa SM. La, naghanap lang siya ng Macapuno. Eh, wala. Wala namang binili yung loko. HAHA. Tapos, ayun. Aalis kasi siya dito sa Pinas ngayon. Tapos, ayun, close na nga kami nung nanay niya. Ang astig talaga nung nanay nun. Hahaha. Papauwian daw ako ng chocolate. Ayun, edi, 8:00PM na din ako nakauwi dahil umuulan tapos hirap pa makahanap ng masasakyang jeep. 

Edi, nakauwi na ako. Tapos, pinapadala sakin nila kuya yung camera. Tapos, pumunta ako sa kwarto ni mama. Akala ko nga GG na ako, e.

Mama : Oh, ba’t umuwi ka pa? Di ka pala dumiretso dun.

Ako : Eh, kunin ko daw po yung camera, e.

Mama : Ah. Pano ka makakapunta dun? Eh, delikado na.

Ako : May kasama po ako.

Mama : Sino?

Ako : Si Ben po.

Mama : Ah. Ano yun, commute lang siya?

Ako : Opo.

Tapos ayun, edi, dun na ko kumain. Nagdadalawang isip pa ko kung isasama ko siya o hindi, e. Edi, ayun, sinama ko nalang. Hahaha. Nagkita kami sa Mercury Drug. Eh, di ako marunong bumili ng gamot. Edi basta yun! Tapos, umalis na kami. Ay, sumakay pa pala muna ng Tryc.

Tryc driver : Saan po?

Ako : Robin st., kuya.

Tryc driver : Sa Zabarte?

Ako : Di po.

Tryc Driver : Saan?

Ako : Sa may Lourdes?

Tryc Driver : Doon nga. *tawa*

Ako : Ahhhh. *ngiti*

Paglingon ko sa kanya, tawa siya, e. Nangasar pa, e. Eh, di ko nga alam pupuntahan namin. HAHA. Tapos, ayun. Edi nandun na sa Robin St., tapos,

Tryc Driver : Saan po?

Ako : Dito nalang po. ( Eh may napansin ako. Parang wala yung may pool. )

Ako : Wait lang! Saan po yung may pool?

Tryc Driver : Ay, dun pa po yun. Di po dito yun.

Ako : Ah. Yun lang ba merong pool dito? Wala dito sa Robin st.?

Tryc Driver : Dun lang po yung may pool.

Ako : Ahhh! Sige, dun nalang kuya. *tawa*

Tryc Driver : *tawa*

Tapos, nandun na kami. Aba, dun nga yun at Thunderbird st. yun. Loko talaga yung mga yun. Buti mabait yung driver. Tapos, ayun, nakita siya ng girlfriend ng kuya ko, mga YFC family ko. Ayun. Tapos pumasok na kami. Ang liit lang ng venue. Tapos, ayun, habang nagkakagulo yung mga YFC dun sa room dahil sa presentation, kami, dun lang kami sa labas. Hahaha. Tambay lang. Pero hindi dun sa labas ng venue, ah. Tapos, ayun. Kwentuhan lang kami. Tapos ang ano is, iniintindi ko kung pano siya uuwi. Kaya tanong ako ng tanong sa mga kuya ko kung pano siya makakauwi. Kung may masasakyan pa ba, ganun. Tapos sabi nila meron pa, ganun. Eh, hindi ako mapalagay kaya tanong lang ako ng tanong. Tapos, naghanap pa kami ng pwede niyang mapagsleep over’an. Tinext namin, ganyan. Walang nagreply. Edi nagaalala ako kung pano siya uuwi. Tapos, inisip ko din na pwede siyang matulog sa bahay. Kaso, dapat uuwi din sila kuya. Eh, ayoko din naman. Basta yun. Tapos, edi, ayun, tambay lang kami. Tapos, ayun pala, ihahatid nalang siya. Sabi ko din kasi sa kuya ko na, ihatid nalang siya.

Tapos, edi pumasok na kami sa room. Onti nalang din kasi mga tao. Tapos, tumutugtog sila kuya. Sabi ko, kakantahan ko siya. Tapos, ayun, tambay tambay muna kami. Ito ang proof.

Ang saya lang namin sa 2nd pic, e. HAHA. Lalo na ako. Bat ba ganun pose ko? Hahaha. Si Mhaykee nagpic niyan. Ang labo nga, e. Manual kasi. Okay lang yan. Atleast, may picture kami. HAHA. Tapos, ayun, nagpapicture kami ni Mhaykee sa kanya. Ang ganda nga niya kumuha, e. Malinaw na malinaw. =)) Ito, oh.

Tapos, ayun, lumapit ako kila kuya kasi nga kakantahan ko siya. Hahaha. Naks. Tapos! Eto pa pala! May time na, bigla kaming tinanong ni Mhaykee kung kami na. Sabi ko, hindi. Dahil hindi naman talaga. Tapos, tinanong niya si Ben. Aba, at pinatalikod pa ako. Sabi naman ni Ben na sakin tanungin. Ayun, wala akong takas. Nagtotopik tuloy kami. Rock, paper, scissors yun. Totopik kasi tawag ko dun. Tapos, ayun, nanalo siya. Edi, sinabi ko, oo nanliligaw. Hahaha. Bat nanliligaw na? Abangan ang post ko. :)) Eh, kasi naman, di na ko nakakapagpost dahil sobrang busy na. Edi ayun, meron din palang time na, kinausap niya ni kuya. At nag’appear ata sila. Haha. Naks. Close agad sa mga kapatid ko. Haha. Tapos, ayun, pumunta nga ako kila kuya. Tapos, kinantahan ko siya.

Kung ano ano mga kinanta ko, e. Tapos, ayun, pinatabi ko siya sakin after. Kasi ang layo niya at ayokong ma’OP siya. Tapos, ayun. Hahaha. Usap usap lang kami. Tapos, eh, uuwi na. 8:30PM - 2:30AM kaming magkasama. 6 hours, oh. Kala ko nga 9PM, e. Pero 8:30PM yun. Hahaha. Tapos, ayun. Dahil wala siyang masasakyan, hinatid na namin siya sa Dela Costa. Kasi, uuwi pa kami nila kuya. Tsaka may pasok pa ko kinabukasan. Eh, ayun, kilala na siya ng mga kapatid ko. :”> Hahahaha. Tapos, ayun, kinabukasan, di rin naman ako pumasok. Hay. 1 down na absent. Pag ako nagisang absent pa, baka ipaGuidance na ko. Iiwasan ko ‘yun. Hay. Pero, ayun, masaya naman. :) Nagchat pa kami after. Tapos, ayun. HAHA.

June 2, 2012 ( Saturday )

Ganito kasi ‘yun. Edi, pumunta lang ako sa kwarto ni mama. Tapos, kasi, ipaparepair yung uniform ko dahil sobrang luwag. Tapos, naguusap kami ni mama. Kasi, inaayos nya yung cabinet niya, tinanong niya yung mga damit kung kasya ba sakin, ganun. Tapos, biglang may inabot siya sakin. Yung singsing. Yung singsing na binigay sakin ng ex ko. =)) Sabi ko, ” Ma, dapat di mo nalang nakita. HAHAHA. Joke lang. ” Okay lang. Itatago ko pa din. Memories pa din. Pero, talagang wala na talaga, e. HAHA. Ayun. 

Tapos, pinagsabihan pa ko ni mama. Kasi nga nasa labas lang daw kami tambay ng tambay at lakad ng lakad. Nakita kami ng tito ko. Eh, inopen kay mama. Badtrip naman, e. Yan ang nakakainis sa mga ano, e. Haha. Tapos, ayun. Sabi ni mama, dapat daw papasukin nalang sa bahay. EDI SIGE PAPAPASUKIN KO. :)) HAHAHA. Pero next time na. Ang dami kayang kalat. Nakakahiyang magpapasok. Ganun kasi ako, kahit makalat sa kwarto ko. Pag magkakabisita ako, kailangang malinis. Tapos, magaalok ako ng magaalok. Ganun ako, e. Sobrang nahihiya agad ako pag wala akong ma’offer. Ayun.

Dapat nga papapuntahin niya ko sa bahay nila kahapon. Eh, talagang kailangan ko ng pahinga. Absent nga ako kanina, e. Sobrang pagod din kasi ako. Dun sa nangyare nung June 1. Ippost ko nalang ‘yun. Hihihi! Ayun. Ano, edi sabi ko sa Monday nalang. Tutal, 3:30PM naman uwi ko nun. Maaga pa. At, mukhang wala pa ang PE class namin. Edi mga 2:00PM ako makakaalis nun. Edi, yun nalang. Sabi ko sa kanya. Eh, nasaktuhan na dumating yung pinsan niya na baby na cute, e, di ako nakapunta. Hay. Nagsisisi tuloy ako. Late na kasi ako nakaligo. Tinamad ako, e. Ang lamig kaya. Hahaha. 

Tapos, edi, kanina. Kasi, magpaparepair nga ako. Eh, hinihintay ko si mama na bigyan ako ng pera. HAHA. Takte. After repair pa pala yung payment. Eh, bigla akong kinausap ni mama. 

Mama : Bumalik yung inyo, ah.

Ako : *tahimik* *tingin lang sakanya*

Mama : Diba, yun yung kinukwento mo dati?

Ako : Ano po ‘yon?

Mama : Yung sabi mong MU mo, pero di ka naman pinapansin.

Ako : Di rin po kasi ako namamansin. Haha.

Mama : Bakit kasi?

Ako : Nahihiya po kami sa isa’t isa. HAHA.

Ayun. Tapos, ano pa ba? Nagulat ako, e. Nakwento ko pala kay mama yun! HAHA. Na’awkward’an tuloy ako.  Tapos, eto naman, kanina sa table. Nagllunch na kami nun, e. Biglang na’open na naman ni mama. Na, nanliligaw.

Mama : Taga-Dela Costa pa pala yung manliligaw mo. Ang layo naman.

Ako & papa : *tahimik lang*

Tapos parang may sinabi pa si mama nun. Di ko na maalala. Tapos biglang may isa pang inopen si mama. 

Mama : *nakita yung purple na bear dun sa may sofa* Kawawa naman yung bear, pakalat kalat nalang. 

Ako : Hala. Pinababa lang po kasi yan nila Kuya Jalo nung isang araw.

Mama : Ipagtabi mo naman sila nung Purple na baboy.

Ako : HAHAHA. Alam mo ba ma, dati kasi, nung 2nd year. Binigyan po ako ni Justin ng pusa na stuffed toy. Eh, friends lang po kami nun. Tapos, si Ben naman po, bigay sakin, aso na stuffed toy.

Mama : HAHAHAHA. Ano ba naman ‘yon!

Ako : Bestfriends nga po yung dalawang yun, e. Dati.

Mama : Eh, ngayon, di na? Dahil sayo?

Ako : Di po, ah. Friends pa din po sila. Di na nga lang ganung kaclose siguro. Di naman po yun ganun.

Mama : Ahhhh. Dati si Justin yung nanligaw sayo. Ngayon, si Ben naman. Hahahaha. Pag 18 ka na.

Ako : *gulat* Pag 18 na. Gagawin ko talaga yun. Hahaha. Susundin ko kayo.

Papa : *biglang nagsalita. Pero, di namin naintindihan*

Ako & Mama : Ano ‘yon?

Papa : *nagsalita pero di namin talaga naintindihan*

Mama : Papayagan mo bang magBoyfriend si Jam pag 18 na siya?

Papa : Hindi.

Mama : *Yung pabirong facial expression* Hindi daw.

Ako : *smile lang*

Mama : Para ikaw yung first dance niya tapos si Ben yung last dance niya.

Edi bigla kong naalala debut ko. Langya, baka nga di na ko magDebut party, e. Ayoko kasing nagGaganun pa sila. Nakakahiya din kasi. Dahil sa sitwasyon. Dadagdag ako ng problema.

Yun lang ata nangyare ngayong araw, e. Ayun, di kami nagkita. HAHA. The way na hindi kami nagkita kahapon.. MASAKIT. </3 

Dapat bnlog ko nalang yung mga nangyare para hindi ako nahihirapan sa kakaalala kung ano’ng mga nangyare! Errrrrrrrrr.. Kasi ganito ‘yun. Gagawa kasi ako ng scrapbook para sa kanya. Kung pano nagkaron ng something, kung ano’ng nangyare samin araw araw. Tae. Ipangreregalo ko ‘yun, e. Bwisit, ah! =)) ANG FAIL. PANO KO MAAALALA HA. GOODLUCK NALANG.

May 28, 2012 ( Monday )

Around 3:00PM? :>

Okay, first day ko na din kasi sa College kahapon. Had 3 subjects. English, Economics and Physical Education. Super saya. :) First day palang, halos lahat na ng nasa classroom, kaibigan ko na. Pero.. OKAY WAG NGA DITO. IBANG POST NALANG PARA MAIBA. HIWALAY DAPAT. HIWALAY. Okay, edi may prof kami na hindi na dumating, which is, yung prof namin sa PE. Eh, last subject of the day naman ‘yun.  Edi pwede nang umuwi. Eh, sabi ko kasi sa kanya magkita kami. Pwede naman na gumala. Meheheh. Tapos, ayun. Pumayag naman dahil wala naman siyang gagawin. Edi, nagtetext kami. Kasi, break pa nga. Eh, sobrang tagal talaga nung prof. Ang init init pa. Edi sabi ko, 

Ako : Wala atang prof.

Siya : Madami ba kayo?

Ako : Alis na kami dito mayang 2:45PM, wala talaga atang prof.

Siya : Sunduin kita?

Ako : Ayaw.

Tapos bigla siyang nagtext na, 

Siya : Sino ba ‘yang prof niyo na ‘yan na di pumasok? Nakakainis. Haha.

Tapos, inisip ko na, HALA. BAT NAIINIS SIYA? AYAW NIYA NUN, MAAGA UWI KO? Tapos inisip ko pa na, BAKA MAY IBA SIGURO TONG LAKAD. Tapos, inexplain niya sakin kanina. Sabi niya, nanonood lang daw siya ng movie nun sa bahay nila. Tapos nung sinabi kong aalis na kami ng 2:45PM, bihis daw agad siya. Kasi nga dapat susupresahin niya ko na pupunta siya dun at susunduin niya ko. Eh, 3:30PM pa uwi ko nun. Eh, wala talagang prof. HAHA. Natatawa ako. Hahahahahahahahahahaha. Ang fail kaya.

Tapos ayun, sa SM na kami nagkita. Tapos, wala naman. Ikot lang. Tapos nakita niya may namumula sa neck ko. Tinanong niya kung bat ganun. Sabi ko, siguro sa sobrang init. Sabi niya, ang sensitive ko daw pala. Tapos bumaba kami sa may annex. Pumunta kaming Ace Hardware. Di pa kasi namin napupuntahan yun. Haha. Eh, nahihilo kasi ako dun. Sa amoy, pati sa mga ilaw. Tapos, ikot lang. Wala din kaming ginawa, e. Tapos sabi niya, ang sensitive daw ko daw talaga. Pati sa ilaw ganyan ganyan. Tapos, pumunta na kaming Timezone. Umupo lang. Tapos, umalis na. Tapos, akyat ulit. Dumeretso sa Hypermarket. Sabi niya, e. Tapos, edi lakad lang kami. Tinanong niya mga gusto ko, at mga ayaw ko na pagkain. Tapos, biglang may nakita kaming cart na tambay. Kinuha niya. Tapos, sabi niya, ” Sakay ka. ” at talagang sumakay ako. Haha. Nakakahiya nga, e. Ang daming tumitingin. Tapos, kunwari bibili kami. Edi, lagay kami sa cart. Pero ibabalik naman namin mamaya. Tapos, tinanong niya nga yung mga ayaw ko at mga gusto ko. May mga iba na, gusto niya tapos ayaw ko. Ok lang sakanya ayaw ko, ok lang sakanya gusto ko, tapos parehas naming gusto. Edi ikot lang kami ng ikot. Tapos, takte! Nakita pa kami nila Dastinn. Tapos yung dalawang COs. Costuna tapos yung isang lalaki. Akala ko hindi carmelian! Sabi pa ni Da, ” Hi, Jamila. Nako, Jamila! Haha. Hi, Sir Te. ” Ganun. Taaaaaaaaakteeeeeee! Nakakahiya kaya. Try nyo yun. Tapos may makakakita sa inyo. Hahaha. Edi ayun, umikot na kami tapos sabi niya,  parang bata daw ako. Tapos kiniss ako sa ulo. Tapos ikot ulit, tanong tanong. Tapos, binalik na yung mga items. Tapos, bumaba na ko sa cart. Sumakay lang din naman ako sa cart dahil masakit paa ko, e. Tapos, ito, hirap na hirap akong bumaba sa cart kanina. Tapos sabi ko, hindi ako makababa. Tapos sabi niya, buhatin niya daw ako. Aba! Hindi pwede yun! Nakakahiya na nga, e. Aw. Haha. Tapos ayun, nakababa naman ako. :> Tapos, after nun, nagIce cream kami, nilibre ko siya. Tapos, tumambay kami sa may part dun sa may SM na, ano, basta yun. Madaming upuan. Pero sa may sahig kami at nagkwentuhan. Sabi niya, magkakasabay lang daw kami pag Tuesday, tapos pwede niya din akong hintayin every Friday. :) Edi mahahatid niya ko mga Tuesday and Friday lang. Hindi na kasi magkasundo sched namin. Pag may pasok na din siya, hirap na gumala. Sabado din ata pwede siya dahil maaga naman yung paguwi niya ata. Tapos, yung Wednesday na kung kailan ako free, hindi tugma sa sched niya. 4:00PM uwi niya every Wednesday. Buti nga may mga araw na nagkasundo, e. Pero sabi niya, sabay nalang din daw kami pag umaga. Edi, okay lang naman sa’kin ‘yun. Tapos, ayun, tinanong niya ko kung pwede matulog. Sabi ko, sige. Aba, biglang sumandal! Tapos lumayo ako. Hahahaha. Pinagtripan ko lang. Tapos, ayun.. Alis na kami dun. Tapos, ikot naman. Umakyat naman kami sa Cyberzone. Tapos, nakita namin si Klarence. Biglang sabi ni Klarence, ” Hi Jamila! ” LANGYA! Tapos, biglang sabi niya, ” Naaaaks! MTB sila. Haha. ” Errrrrrrrr. Tapos, edi ikot kami sa Storyland. Tapos, gusto sana naming magride. Eh, ang mahal kaya! 280 ata ride all you can. Takte. Hahahaha. Tapos, ayun, edi wala. Ikot lang kami. Bumaba na kami. Tapos, may mga nakita kaming Carmelian. Yung iba, Alumna. Tapos, ayun, edi pumunta naman ata kami sa Department Store. Tapos, edi ikot lang, tapos, umakyat kami. Kasi ang sakit talaga nung paa ko. Tapos, dun kami sa mga sapatos. Tapos, edi ilang minutes kaming nakaupo dun. Hanggang sa, bigla akong tumayo tapos, takbo agad. Nakikipaghabulan ang peg. Hahahaha. Tapos, ayun, la, naabutan ako, e. Tapos, ayun. Edi, nagikot pa ata kami ng onti nun. Tapos, umuwi na. Lakad kami sa may Olympus. Tapos, usap usap. Tapos, pinasan na naman niya ko. Yung, sumakay ako sa likod niya? Hahaha. Ang sakit talaga kasi ng paa ko. Tapos, parang hindi niya na kaya. Kahit sinasabi niyang magaan daw ako. Weeeeh. hahaha. Tapos, ayun. Edi, lakad lakad. Tapos, may nadaanan kaming tindahan. Eh, may upuan tapos may table. Edi, dun nalang kami. Bumili lang siya. Tapos, kwentuhan kami dun. Tapos, ayun, uwi na. Mag7 na din kasi nun. Tapos, ayun. La na. Basta, hangga’t wala pa siyang pasok, isspend ko lang yung time ko sakanya. Kasi, magiging busy na kami, e. Sana nga wala pa kaming quiz or mga test test kahit wala pa silang pasok. Sana wala pa. Hay. Pero, maghahanap pa din ako ng oras para sa kanya. Dami naming ginawang WEIRD na bagay ngayon. Pero, dun kami masaya. Lalo na pag magkasama kaming ginagawa yung mga weird at nakakahiyang mga bagay. :>

(Source: maiyaye)

At some point in our lives, we would be hurt by the people whom we least expect to pull the trigger…people who seem to hug you but then bury the dagger at your back …people who have the guts to speak ill behind you yet don’t have the courage to tell everything right through your face. in times like these, I claim that prayers would suffice to ease the pain and heal the wounds…

(Source: maiyaye)

(via quotesrus)

 Di ko naman sinasadya, e. :( Alam mo yung feeling na naTTH ka na mahal pa niya yung past niya? Uh-huh. I’m having that kind of feeling right now.. Kasi naman, parang bawat post niya, iniisip ko na yun yung past niya. Na, parang tinutukoy niya yung past niya dun. Nagpapaapekto agad ako. Nagdududa pa din tuloy ako kung mahal niya ko. Kung totoo yung sinasabi niya. Kung totoo yung mga ginagawa niya para sakin. Para sakin, ganito na talaga ako, e. Kaya nga dapat lang akong pagsawaan, e.. Um? Tapos, napapaisip tuloy ako na, edi sana di niya nalang ako pinili. Kung mahal niya pa yung babae. Parang tingin ko tuloy ngayon is, napipilitan siya. Pero ayun, inopen ko sakanya.. Ganito kasi..

Ako: Mabagal magrep. Iloveyou. HAHA. :|

Siya: Ako ba yun? Ikaw po yun. :P Iloveyoutoo! ♥

Ako: Hindi ah. :) Okkkkkkkkk. -_____________-

Siya: Mahal naman talaga kita eh. ( Mali na pagkakaintindi niya jan. Di reply yung okkkkk dun sa iloveyou niya. Hiwalay yun. Akala niya reply ko dun sa iloveyou niya. Gets? )

Ako: Weh.

Siya: Di ka pa rin naniniwala? :(

Ako: Naniniwala naman..

Siya: May pagdududa pa rin?

Ako: Meron padin, e..

Siya: Bakit naman?

Ako: Di ko din alam..

Siya: Mahal talaga kita. Sinusubukan ko naman patunayan eh.

Ako: Alam ko naman, e.. Ako lang siguro may problema. Sorry.. Kung ano ano kasi iniisip ko. Sorry talaga.

Siya: Ayos lang. :) Makakapaghintay pa ko, tsaka madami pa ko pwedeng gawin para mapatunayan talaga sayo na mahal kita eh. Di naman ako nagexpect na maniniwala ka agad eh. Pero susubukan ko talaga na ipakita sayo na mahal na mahal kita. 

Ako: Bigla kasi akong nagkakaron ng doubts. Di ko din naman alam kung bakit. Tsaka, siguro, takot din. Alam mo naman siguro kung bakit.. Basta. Hirap iexplain. Hahay.

Siya: Naiintindihan ko naman po.

Ako: Salamat. Sorry talaga, ah..

Tapos nyan, nag’out siya without saying Goodnight, Out muna ko, Tutulog na ko. Wala. :( Nagguilty tuloy ako.. Tapos nung tinext ko, di pa daw siya tulog. Around 11:28PM yun. Tapos reply ko mga 12 na. Nakatulog na siya nun.. Tapos ayun, tinext ko nalang ng Goodnight tapos yung iba ko pang gustong sabihin. Nagsorry na din ako.. Grabe. Ang bigat sa pakiramdam. Nasaktan ko ata siya sa sinabi ko, e. Dahil nagkakaron padin ako ng doubts.. Ang hirap lang talagang iwasan ‘tong pagiging Pessimistic ko, promise. Dati pakong ganito. Sinusubukan ko namang magbago, e. :( Pero, di ko talaga maiwasang magkaron ng mga pagdududa. Dahil tuloy dito, nasisira kami. At ayokong mangyare ‘yun. Awtsu, dramabels. Pero, ayun, DIBA! Takte. Kung sana di nalang yun totoo. AT sana nga di yun totoo. Naiintindihan ko naman na mahirap talagang makalimot. Pero sana, kung di niya pa nalilimutan si *insert girl’s name here*, dapat di muna niya pinaabot sa ganito na nagiIloveyou na siya. Parang napipilitan tuloy. Haaaaay! BUHAY NGA NAMAN OH PARANG LIFE. CHOS.

(Source: maiyaye)